Zespół
Kierownik

prof. dr hab. Maria Doligalska, Kierownik Zakładu
Badania moje obejmują parazytologię eksperymentalną i immunoparazytologię. Dotyczą one inwazji nicieni jelitowych Trichinella spiralis, Heligmosomoides polygyrus, Toxocara cannis czy Nippostrongylus brasiliensis u gryzoni. Taki układ modelowy pasożyt-żywiciel umożliwił poznanie mechanizmów regulatorowych i supresorowych wzbudzanych przez pasożyty. Badania wskaźników immunologicznych u owiec zarażonych nicieniami Trichostrongylidae poszerzyły rozpoznanie poziomu oddziaływań od molekularnego po populacyjny.
Osiągnięciem moich i wykonanych pod moim kierunkiem badań było wskazanie odmiennych mechanizmów utrzymywania się nicieni w żywicielu, polegających na udziale różnych populacji limfocytów T, a także apoptozy i cytokin przeciwzapalnych, w tym TGF-beta. Hamowanie ogólnoustrojowego zapalenie w inwazjach chronicznych rozpatrywane były w aspekcie terapii chorób autoimmunizacyjnych. Analiza molekularna i informatyczna wskazała na określone białka o potencjalnych właściwościach cofania objawów nieswoistego zapalenia jelit i rzutu stwardnienia rozsianego u myszy. W badaniach proteomicznych zidentyfikowano frakcję białek antygenu pasożyta zawierającą czynniki odpowiedzialne za hamowanie aktywacji komórek odpowiedzi immunologicznej i modyfikujących aktywność makrofagów w procesie nowotworowym.
Jednym ze związków który występuje u pasożytów i może modyfikować przebieg odpowiedzi immunologicznej jest chityna. Wzmożone odkładanie łańcuchów chitynowych w mózgu starzejących się myszy z wzbudzonym stanem zapalnym obserwowano podczas chronicznej inwazji Heligmosomoides polygyrus. Pochodne tego polisacharydu mogą ułatwiać wymykanie się pasożytów spod kontroli immunologicznej żywiciela. Ustalono, że chitozan hamuje aktywację komórek odpowiedzi wrodzonej u myszy zarażonych Trichinella spiralis. Wyniki te skłaniają do uważnej interpretacji działania chitozanu, powszechnie stosowanego w medycynie regeneracyjnej.
Lekooporność pasożytów przyczyniająca się do strat ekonomicznych w produkcji zdrowej żywności była impulsem do podjęcia badań na przeciwpasożytniczym działaniem związków pochodzenia naturalnego. Wybrane saponiny nagietka lekarskiego i owsa uszkadzały mitochondria i mikrotubule w komórkach pasożytów. Efekt działania saponin jest podobny do działania obecnie stosowanych toksycznych dla żywicieli leków.
Ostatnie prace wykonywane przez studentów pod moim kierunkiem dotyczą przeciwpasożytniczego wpływu nanocząstek srebra, polifenoli i saponin pochodzenia roślinnego oraz i chitozanu na wzrost hodowli aksenicznych ameb z rodzaju Acanthamoeba.
ORCID
Researchgate
Scopus ID
Pracownicy

dr hab. Małgorzata Bednarska, adiunkt
Zarażenia pasożytnicze u pacjentów z wrodzonymi i nabytymi niedoborami odporności ze szczególnym uwzględnieniem pasożytów jednokomórkowych. Poznanie i opracowanie różnych ścieżek diagnostycznych w celu wykrywania określonych grup mikropatogenów zagrażających zdrowiu człowieka. Wolnokrążące DNA jako skuteczny biomarker do wykrywania zarażeń pasożytniczych szczególnie przy inwazji o bardzo małej intensywności lub we wczesnej fazie inwazji.
ORCID
Researchgate
Scopus ID

dr hab. Renata Welc – Falęciak, prof. ucz.
Różnorodność genetyczna patogenów u kleszczy Ixodes ricinus i ich żywicieli, w tym u ludzi o różnym statusie immunologicznym; ocena ryzyka infekcji odkleszczowych w drodze transfuzji krwi; rola mikrobiomu kleszczy i koinfekcji na skuteczność transmisji patogenów na drodze kleszcz-człowiek; epidemiologia chorób pasożytniczych.
ORCID
Researchgate
Scopus ID

dr Katarzyna Goździk, adiunkt
Epidemiologia pasożytniczych pierwotniaków typu Apicomplexa, Neospora caninum i Toxoplasma gondii, badania różnorodności genetycznej izolatów N. caninum, molekularna identyfikacja pierwotniaków oraz proteomiczna identyfikacja immunoreaktywnych białek pierwotniaków. Materiałem do badań są pierwotniaki pochodzące z hodowli in vitro.
Identyfikacja i selekcja immunoreaktywnych białek nicieni oraz pierwotniaków utrzymywanych w hodowli in vitro poddawanych działaniu związków pochodzenia naturalnego o potencjale terapeutycznym.
ORCID
Researchgate
Scopus ID
Doktoranci

mgr Julia Koczwarska, doktorantka
Absolwentka studiów magisterskich na kierunku Biologia na Wydziale Biologii Uniwersytetu Warszawskiego. W ramach doktoratu zajmuje się wpływem koinfekcji na występowanie krętków Borrelia u kleszczy Ixodes ricinus oraz na sukces transmisji krętków na drodze kleszcz - człowiek. W swojej pracy wykorzystuje techniki biologii molekularnej (PCR, Real-Time PCR, droplet digital PCR, RFLP).
ORCID
Researchgate
Scopus ID

